Ekip seçimi görünmez bir karar gibi duruyor ama sonuçları işlemin her aşamasında ortaya çıkıyor: alınan fiyat, kredi şartları, gözden kaçan kusurlar ve kapanıştaki sürprizler. Altı hata bu sonuçların neredeyse tamamını açıklıyor.
Temsil tarafında iki hata
Bir: open house'ta satıcının temsilcisine bütçe ve aciliyet bilgisi vermek. Bu bilgi karşı tarafa geçtiğinde müzakere gücünüz eriyor.
İki: temsilciyi yalnızca tanışıklığa göre seçmek. Bölge deneyimi, lisans kaydı ve referanslar kontrol edilebilir veriler; sorulmadığında sonuç şansa kalıyor.
Yanlış temsilin bedeli somut: fiyat analizinin zayıf olması, sözleşme şartlarının eksik müzakere edilmesi, vergi ve aidat gibi kalemlerin gözden kaçması, süreçteki tarihlerin kaçırılması.
Bunların hiçbiri işlem sırasında görünmüyor; kapanıştan sonra fark ediliyor.
Finansman tarafında iki hata
Üç: beyana dayalı ön değerlendirmeyi belgeli ön onay sanmak. Satıcı ikisini aynı görmüyor ve rekabetçi bir teklifte fark ortaya çıkıyor.
Dört: tek teklifle devam etmek. Sıfır ev alımlarında builder'ın önerdiği finansmanı karşılaştırmadan kabul etmek de bu gruba giriyor.
Karşılaştırma yapmanın maliyeti yok; yapmamanın maliyeti kredi süresi boyunca ödeniyor. En az iki Loan Estimate alın ve yan yana koyun.
Konut kredisi sorgulamaları kısa bir dönemde toplandığında puanlama modellerinde genelde tek sorgu gibi değerlendiriliyor; bu yüzden karşılaştırmaktan çekinmeyin.
İnceleme ve mülkiyet tarafında iki hata
Beş: inspection'ı atlamak ya da yalnızca genel inceleme yaptırmak. Evin yaşına göre termite, kanalizasyon hattı ve yapısal inceleme ayrıca gerekebiliyor.
Görünmeyen kusurlar en pahalı olanlar: temeldeki hareket, gizli su kaçağı, ömrünü doldurmuş sistemler. Rapor, hem karar hem pazarlık dayanağı.
Altı: ev sahibi title poliçesini almamak. Bankanın poliçesi bankayı koruyor; mülkiyetinizi koruyan ayrı bir poliçe var ve genelde tek seferlik ödeniyor.
Bu altı maddenin ortak noktası şu: hepsi işlem öncesinde, birkaç soru ve birkaç belgeyle önlenebiliyor.