Pre-qualification, verdiğiniz bilgilere dayanan hızlı bir tahmin. Pre-approval ise belgelerin incelendiği, kredi geçmişinin kontrol edildiği ve yazılı bir onay mektubuyla sonuçlanan süreç. Satıcılar ikincisini ciddiye alıyor.
İkisi arasındaki fark
Pre-qualification'da gelirinizi ve borcunuzu siz beyan ediyorsunuz. Belge istenmiyor, kayıt incelenmiyor; sonuç bir tahmin oluyor.
Pre-approval'da gelir belgeleri, vergi beyanları ve hesap dökümleri inceleniyor, kredi geçmişiniz kontrol ediliyor.
Sonuçta yazılı bir mektup alıyorsunuz: belirli bir tutara kadar kredi için ön onay verildiğini gösteren belge.
Bu belge teklifinize eklendiğinde satıcı sizi finansmanı hazır bir alıcı olarak değerlendiriyor. Belgesiz teklifler rekabetçi piyasada geri planda kalıyor.
Bir de üçüncü bir aşama var: tam onay. Değerleme ve underwriting tamamlandığında veriliyor ve kapanışın önündeki son adım. Ön onay, o yolculuğun başlangıcı.
Doğru sıra
Önce loan officer, sonra pre-approval, sonra emlakçıyla ev arama, sonra teklif. Bu sıra hem zaman kazandırıyor hem hayal kırıklığını önlüyor.
En sık yapılan hata tersi: önce ev beğenmek, sonra finansmana bakmak. Rakamlar tutmadığında beğenilen evden vazgeçmek gerekiyor, ya da o arada ev satılıyor.
Pre-approval genelde birkaç iş günü sürüyor. Belgeleri önceden hazırlarsanız süreç kısalıyor.
Mektubun bir geçerlilik süresi oluyor; uzun süren aramalarda yenilenmesi gerekebiliyor.
Hangi belgeler isteniyor
Gelir tarafında maaş bordroları, işveren yazısı ve vergi beyanları. Kendi işi olanlarda dönem farklı olabiliyor.
Varlık tarafında banka hesap dökümleri; peşinat ve kapanış nakdinin kaynağı sorgulanıyor.
Kimlik ve göçmenlik durumunu gösteren belgeler. Çalışma vizesiyle başvuranlarda vize ve çalışma izni de isteniyor.
Belgeleri düzenli bir klasörde toplayın. Sürecin ilerleyen aşamalarında aynı belgelerin güncel hali tekrar istenebiliyor.
Belgelerin güncelliği önemli. Hesap dökümleri ve bordrolar genelde yakın döneme ait isteniyor; süreç uzarsa aynı belgelerin yenisi talep edilebiliyor.