Doğru ev türü, sizin bakım isteğinize, bütçenize ve günlük düzeninize göre değişiyor. Kararı birkaç soruya indirgemek mümkün; asıl mesele, tür seçerken yapılan beş hatadan kaçınmak.
Kendinize sorun
Bahçe ve mahremiyet önceliğiniz mi, bakım işlerini üstlenmeye istekli misiniz? Cevabınız evetse bağımsız yapı, yani single-family size yakın.
Bakımla az uğraşmak, dış sorumluluğu paylaşmak mı istiyorsunuz? Townhouse bu ihtiyaca denk düşüyor.
Konum önceliğiniz mi, ortak imkanları kullanır mısınız, seyahatte misiniz? Condo bu düzene uygun; aidatı ve satış dinamiğini hesaba katın.
Hem oturup hem kira geliri mi hedefliyorsunuz? Multi-family bunu sağlıyor, ama kiracı yönetimi işini de beraberinde getiriyor.
Beş hata
Bir: sadece kredi taksitine bakıp aidat, bakım ve vergiyi hesaba katmamak. Her aday için aylık toplamı çıkarın.
İki: lot büyüklüğüne hiç bakmamak. İlan sayfasındaki lot size değerini bulun; bahçe deneyimi ve bakım yükü doğrudan buna bağlı.
Üç: aidatı küçümsemek. Aylık küçük görünen bir rakam yıllık toplamda ciddi bir kaleme dönüşüyor. Rezerv fon durumunu da sorun.
Dört: townhouse'ta arsanın kime ait olduğunu sormamak. Cevabı kayıttan alın; mülkiyet yapısı hem satışı hem HOA ilişkinizi etkiliyor.
Beş: multi-family'yi pasif gelir sanmak. Kiracı yönetimi aktif bir iş; kendiniz yapmayacaksanız yönetim ücretini hesaba ekleyin.
İlk ev mükemmel olmak zorunda değil
Türkiye'de ilk ev çoğu zaman bir varış noktası gibi düşünülüyor: büyük olsun, tam istenildiği gibi olsun.
Buradaki yaygın yaklaşım daha pragmatik. İlk ev bir başlangıç: sisteme giriyorsunuz, equity birikmeye başlıyor, ödeme geçmişiniz güçleniyor.
Birkaç yıl sonra biriken değerle daha uygun bir eve geçmek yaygın bir yol. Küçük başlayıp büyümek burada olağan bir düzen.
Bu yüzden kararı "hayalimdeki ev mi" sorusuyla değil, "bu ev bugünkü bütçeme ve düzenime uyuyor mu" sorusuyla verin.
Bölüm özeti
Amerika'da ev demek bina, arsa ve o adrese bağlı yükümlülüklerin toplamı demek. Lot büyüklüğü ve tipi hem bakım yükünü hem fiyatı etkiliyor.